Naszyjnik z perełek

Styczniowe zabawy z bielą powoli dobiegają końca, a mnie jeszcze wena nie opuszcza? Być może dlatego, że za oknem wciąż biało i biało... Tym razem też powstał naszyjnik. Oczywiście pomysł jest mój, nie wzięłam go z żadnego tutorialu. Najpierw zrobiłam kwiatuszki, a potem pracowałam z dwoma igiełkami, by te kwiatki połączyć. Chciałam, żeby ten naszyjnik był delikatny, więc użyłam maleńkich, przeźroczystych koraliczków. Niebawem powstanie do niego bransoletka, ale nie teraz, bo jest to bardzo pracochłonne, nie wspominając o tym, ile razy igiełki pokaleczyły mi palce...

Nie wiem, czy będzie to ostania praca, którą po raz siódmy zgłaszam do zabawy na blogu DIY pt. ,,SYMFONIA BIELI - BIŻUTERIA” oraz do zabawy na blogu SZUFLADY pt. ,,TOTALNA BIEL”, bo mam jeszcze coś z zanadrzu. A zabawy kończą się 31 stycznia... Szkoda... Ale ostatniego dnia też przecież można coś jeszcze dorzucić. A nawet i jutro, prawda? Chyba jeszcze nigdy nie dodawałam tak wielu prac do jednego wyzwania?! Tzn. do dwóch;)  Zresztą bardzo rzadko brałam w nich udział... A tym razem wyzwania na obydwu blogach bardzo mnie zafascynowały;) 

Ślubne ozdóbki

Jak każda kobieta mam mnóstwo różnych obowiązków. Ale co tam obowiązki w porównaniu z twórczą weną?! Właśnie wczoraj dopadła mnie w momencie gotowania obiadu;) Przecież obiad nie zając i nie ucieknie, a moja wena może mnie błyskawicznie opuścić?! Zamiast patrzeć w garnek widziałam białą ozdóbkę do włosów... I jak najszybciej musiałam ją zrobić?! A w czasie tworzenia przyszła kolejna myśl, że pasowałaby do niej  jeszcze bransoletka...  

I w taki oto sposób, kosztem obiadu wykonałam dwie ozdoby. Czyli spinkę do włosów i bransoletkę. No i sama musiałam być modelem, by pokazać jak wygląda spinka wpięta we włosy? Oczywiście zdecydowanie ładniej wyglądałaby na włosach ciemnych, ale przecież dla jednej czy dwóch fotek nie będę ich farbowała, bo już w ogóle obiadu by nie było... Ale udało się pogodzić jedno z drugim, bo przecież wystarczy zmienić koncepcję posiłku i  wszyscy zadowoleni;)

Oczyma wyobraźni widzę tę spinkę we włosach panny młodej np. wpiętą przy jakimś figlarnym koczku, a bransoletkę na łapce, na której zalśni ,,złoty krążek”;) Bo ozdóbki , które wykonałam idealnie pasują mi do ślubu;) No i tradycyjnie zgłaszam komplecik do zabawy na blogu DIY pt. ,,SYMFONIA BIELI - BIŻUTERIA” oraz do zabawy na blogu SZUFLADY pt. ,,TOTALNA BIEL”. 

P.S. Jakość zdjęć nie jest najlepsza, ale biel wyjątkowo ciężko sfotografować...

Wyraz wdzięczności

Zupełnie wyszło mi z głowy, że w ubiegłym roku zrobiłam świecznik w postaci szczęki z zimnej porcelany?! No i zapomniałabym go pokazać... Jest to druga moja praca tego typu. Pierwszą zrobiłam dla naszej blogowej koleżanki ANI, a zobaczyć ją możecie na moim blogu w poście pt.: ,,Francowate złote rybki”;) No i oczywiście dowiecie się dlaczego zrobiłam Ani ,,psikusa”;)

Tym razem jednak nie był to ,,psikus” a wyraz ogromnej wdzięczności dla pewnego Pana doktora. Dentysty oczywiście, bo tylko tych panicznie bałam się od dzieciństwa... Na szczęście ząbki mam w porządku, ale tym razem dziurkę trzeba było ,,załatać”. W związku z tym, padł na mnie blady strach, serce w gardle, w brzuchu ,,przemarsz wojsk” i drgawki, jakbym cierpiała na chorobę Parkinsona... A tak na marginesie: Którą z chorób mieć lepiej? Parkinsona, czy Alzheimera? No jasne, że Parkinsona, bo lepiej choć odrobinę wypić, aniżeli zapomnieć ;)

Po małej dawce humoru wracam do tematu. Po wejściu do gabinetu o mały włos nie zemdlałam, bo ujrzałam młodziutkiego, ale bardzo przystojnego i sympatycznego młodzieńca;) Już miałam zamiar uciec, bo pomyślałam, że taki młodziutki Pan doktor nie da sobie rady z moją dziurką...  Z dziurką w zębie oczywiście;) I bez głupich skojarzeń proszę, bo już widzę wyszczerzone ząbki co niektórych moich ,,złotych rybek”;)

Zakończę może już ten temat by oszczędzić co niektórym monitorów, a poza tym jak zwykle mogę się za dużo rozpisać;) Na zakończenie dodam tylko, że po wizycie w gabinecie dentystycznym, po ,,załataniu dziurki” – przestałam się bać?! I z największą przyjemnością pójdę tam jeszcze raz, jak zajdzie taka potrzeba. Pan doktor nie dość, że przesympatyczny, to dentysta pierwszej klasy?! Dlatego w podziękowaniu za ten profesjonalizm w swoim ,,fachu”, a zwłaszcza za to, że wreszcie przestałam się bać – zrobiłam Panu doktorowi pamiątkę po ,,strachobździlu” ;) Bo przecież słowo ,,dziękuję”, to wg mnie naprawdę zbyt mało...

Tradycyjna biel

Moja kolejna, biała bransoletka powstała wyłącznie z pasmanterii. Środkowy kwiatuszek wykonałam z satynowej wstążki, sklejając wszystkie jego płatki, a w środek wkleiłam perełkę. Kwiatuszki po bokach są mniejsze, też z tej samej wstążki, lecz przeszyte nitką. Całość zamocowana jest na koronkowym paseczku, przeplecionym również satynową wstążeczką;)

Bransoletkę tradycyjnie już zgłaszam do wyzwania na blogi DIY pt.: ,,SYMFONIA BIELI - BIŻUTERIA” oraz do wyzwania na blogu SZUFLADY pt.: ,,TOTALNA BIEL”.

Nie daję za wygraną

No cóż... ,,Dałam ciała” wcześniej w styczniowej zabawie u ANI, bo zrobiłam kartki niezgodne z wymogami. Miała być fauna, a ja zrobiłam florę... I Ania ,,wywaliła” mnie z zabawy... Tzn. nie mnie, ale moje ,,kartcyny"... Ale nie dałam za wygraną i postanowiłam poprawić się. Zrobiłam kolejne;) Mam nadzieję, że ,,poprawka” zostanie zaliczona... No po prostu nie zrozumiałam wymogów?! Może zbyt szybko i  nieuważnie czytałam, co do mnie nie podobne, ale zawodowe ,,zboczenia „ zdarzają się np. z przemęczenia;););)

No przecież bywa i tak, że prostych zadań zrozumieć się nie da;) Ale za to jestem szczęśliwa, że Anulka dopuściła mnie do ,,poprawki”;) Chociaż tak naprawdę to nie wiem czy dopuściła, ale ja na siłę tam się wepcham, nawet  jeżeli jej ,,żabon” będzie próbował mnie mnie opluć czy wypluć;) No jakże by to było, żebym najpierw ,,dała ciała” (a na taką ,,rozdawajkę” chyba nie wyglądam) a potem nie naprawiła popełnionych błędów?!

Naprawiłam. Przynajmniej mam taką nadzieję;) Gorzej będzie, jak Anulka znowu dopatrzy się jakiegoś błędu i ,,wypierniczy” mnie z zabawy raz na zawsze... Ale cóż to za błąd? Ile ja ich w całym swoim życiu popełniłam? A ile jeszcze popełnię?! I to takich, których raczej nie da naprawić... Błąd w karteczkowej zabawie Ani, to ,,pikuś” z moimi innymi błędami;) Dzięki Bogu, że należę do osób, których popełnione błędy bawią;););)  Jak w ,,podstawówce” z powagą recytowałam patriotyczny wiersz i popełniłam błąd, to ,,zwiałam" ze sceny na korytarz, żeby ,,wychachać” się do łez;););) I przy tworzeniu tych  karteczek było to samo;););) Anulko, jakby coś było nie tak, to po raz trzeci wielkanocnych  kartek za cholerę nie zrobię, bo ich nie lubię?! Także przymknij choć raz te swoje bystre oczęta... Nie na zawsze broń Boże?! Ale tylko raz w tym cholernym styczniu?!

A teraz pora na pokaz moich ,,dzieł”, których nie trawię... Nie lubię robić żadnych kartek świątecznych, bo mam wówczas dziwną pustkę w głowie? Zaś okolicznościowe uwielbiam;) Ale muszę jeszcze przeboleć miesiąc marzec, bo wytyczne Ani na ten miesiąc pasują mi jedynie do kartek wielkanocnych. No przecież nie zrobię kartki okolicznościowej z jajem, żurkiem, czy pętem kiełbachy?! Ale w lutym wymyślę coś innego;)

A teraz przechodzę do tematu: w pierwszej karteczce dominuje kolor szary, niebieski i biały. W drugiej: brąz , biel i zieleń, a w trzeciej pomarańczowy, fioletowy i biały;) No chyba ,,szefowa" już nie przyczepi się do mnie jak ,,figurka z brązu" do tonącego, a nie płynącego okrętu"?! );););)